Δέσποινα Βανδή - Δέκα εντολές

Ο άνθρωπος για τη ζωή έχει τις δέκα εντολές
Για να αισθάνεται μπροστά στην αμαρτία ενοχές
Εγώ όμως για την σχέση μας προσθέτω και δικές μου
Σύμφωνες με τα θέλω μου και τις ηθικές αρχές μου

Ποτέ μη με παραμελήσεις
ποτέ να μην αδιαφορήσεις
Ποτέ σου να μην με πληγώσεις
και άλλη να μη θελήσεις
Ποτέ μη με παραμελήσεις
ποτέ να μην αδιαφορήσεις
Ποτέ σου να μην με πληγώσεις
και άλλη να μη θελήσεις

Πριν αμαρτήσει ο άνθρωπος
νιώθει πολλές αναστολές
Γιατί φοβάται σαν θνητός
πάντα τις δέκα εντολές
Γι' αυτό και γω στη σχέση μας
δικές μου θα ορίσω
Για να φοβάσαι συνεχώς
μήπως σε τιμωρήσω

Ποτέ μη με παραμελήσεις
ποτέ να μην αδιαφορήσεις
Ποτέ σου να μην με πληγώσεις
και άλλη να μη θελήσεις
Ποτέ μη με παραμελήσεις
ποτέ να μην αδιαφορήσεις
Ποτέ σου να μην με πληγώσεις
και άλλη να μη θελήσεις

Δέσποινα Βανδή - Κατάλληλες προϋποθέσεις

Μια διαίσθηση μεγάλη
για σήμερα το βράδυ είχα
Απ' το αμάξι κατεβαίνω
σ' ένα μπαράκι μπαίνω, και μένω
Το τσιγάρο σου κρατούσες
και τάχα αδιαφορούσες, πεθαίνω

Τα 'χασα και εγώ με σένα
πρωτοφανές για' μένα πράγμα
Κάτι τρέχει ανάμεσα μας
γεννιέται ο έρωτας μας, απόψε

Αφού το ξέρουμε σ' αρέσω και μ' αρέσεις
υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις
για να περάσουμε μια τέλεια βραδιά
εμείς οι δυο

Αγκαλιασμένοι και απολύτως τρελαμένοι
κι όλο η θερμοκρασία δωματίου ν' ανεβαίνει
Κι ανεβαίνει... Κι ανεβαίνει
είμαστε κι οι δυο καμένοι

Έρωτας παροιμιώδης
κι η νύχτα θυελλώδης, απόψε
Το μυαλό μου δεν ορίζω
δε με αναγνωρίζω, καθόλου

Προμηνύεται ένα βράδυ
που εμάς θα μας τρελάνει τελείως

Αφού το ξέρουμε...

Δέσποινα Βανδή - Υποφέρω

Αποφάσισα να αλλάξω εντελώς στη ζωή
Και να κόψω κάθε είδους με εσένα επαφή
Ανακάλυψα πως ήσουν η πηγή του κακού
Γιατί σ'όσα λάθη είχα κάνει υπήρχες παντού

Μα εγώ σ'αγαπώ σ'αγαπώ σ'αγαπώ
Και γι' αυτό δεν μπορώ δεν μπορώ δεν μπορώ
Να σε ξεχάσω και μου λείπεις και μου λείπεις

Κι υποφέρω
Κι υποφέρω υποφέρω υποφέρω υποφέρω πολύ
Έχεις φύγει έχεις φύγει έχει μείνει η ζωή μου μισή

Τι ν' αυτό που με τραβάει κοντά σου τόσο πολύ
Και σε σένα άνευ όρων έχω παραδοθεί
Σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ
Και γι' αυτό δεν μπορώ δεν μπορώ δεν μπορώ

Κι υποφέρω
Κι υποφέρω υποφέρω υποφέρω υποφέρω πολύ
Έχεις φύγει έχεις φύγει έχει μείνει η ζωή μου μισή

Δέσποινα Βανδή - Λυπάμαι

Αβοήθητη και μόνη
Μεσ' τα χέρια σου ένα πιόνι
Που ότι θες εσύ το κάνεις
Κι' όπου θες το πας
Στη ζωή σου εγώ κομπάρσος
Που το βρίσκεις τόσο θράσος
Και σ' αυτούς που σ' αγαπάνε
Τη πλάτη σου γυρνάς

Μα τελειώνει η υπομονή μου
Θα σε βγάλω απ' τη ζωή μου
Όμως πριν σ' εγκαταλείψω
Θέλω να σου πω

Ότι
Λυπάμαι για λογαριασμό σου
Και γι' αυτό το φέρσιμο σου
Ήξερες όσο κανένας πώς να με πληγώνεις και
Να κάνεις πάντα το δικό σου
Να κοιτάς τον εαυτό σου
Ν' αδιαφορείς για μένα
Και να προσπαθείς
Από εμένα ό,τι μπορέσεις
Να εκμεταλλευτείς

Μολυβένιο στρατιωτάκι
Στο δικό σου παιχνιδάκι
Ό,τι μου ζητήσεις κάνω
Δίχως να μιλώ
Μάταια για σένα ελπίζω
Κι όνειρα κοντά σου χτίζω
Πως μπορεί να μ' αγαπήσεις
Όπως σ' αγαπώ!


Μα τελειώνει η υπομονή μου
Θα σε βγάλω απ' τη ζωή μου
Όμως πριν σ' εγκαταλείψω
Θέλω να σου πω

Ότι
Λυπάμαι για λογαριασμό σου
Και γι' αυτό το φέρσιμο σου
Ήξερες όσο κανένας πώς να με πληγώνεις και
Να κάνεις πάντα το δικό σου
Να κοιτάς τον εαυτό σου
Ν' αδιαφορείς για μένα
Και να προσπαθείς
Από εμένα ό,τι μπορέσεις
Να εκμεταλλευτείς


Μα τελειώνει η υπομονή μου
Θα σε βγάλω απ' τη ζωή μου
Όμως πριν σ' εγκαταλείψω
Θέλω να σου πω

Ότι
Λυπάμαι για λογαριασμό σου
Και γι' αυτό το φέρσιμο σου
Ήξερες όσο κανένας πώς να με πληγώνεις και
Να κάνεις πάντα το δικό σου
Να κοιτάς τον εαυτό σου
Ν' αδιαφορείς για μένα
Και να προσπαθείς
Από εμένα ό,τι μπορέσεις
Να εκμεταλλευτείς

Δέσποινα Βανδή - Σπάνια

Σπάνια σε συλλογιέμαι,
σπάνια στεναχωριέμαι,
σπάνια για σένα κλαίω,
Σπάνια.


Θες να πιστεύεις πράγματα για μένα,
πως έχω τάχα μάτια δακρυσμένα,
ότι η καρδιά μου δεν παρηγοριέται,
κι ότι είσαι κάτι που δεν ξεπερνιέται.


Με συγχωρείς, μα είσαι αλλού,
αυτά έχουν πάψει προ πολλού,
να συμβαίνουν,
να ξέρεις...


Σπάνια σε συλλογιέμαι,
σπάνια στεναχωριέμαι,
σπάνια για σένα κλαίω,
σε ξεπέρασα σου λέω. (x2)


Θες να πιστεύεις ότι τυραννιέμαι,
κι ακόμη από σένα εξαρτιέμαι,
βάζεις τους φίλους σου να με ρωτάμε,
τι κάνω και τα πράγματα πως πάνε.


Είμαι καλά, πολύ καλά,
δεν είμαι πια όπως παλιά,
έχω αλλάξει,
να ξέρεις...



Σπάνια σε συλλογιέμαι,
σπάνια στεναχωριέμαι,
σπάνια για σένα κλαίω,
σε ξεπέρασα σου λέω. (x2)


Να ξέρεις...



Σπάνια σε συλλογιέμαι,
σπάνια στεναχωριέμαι,
σπάνια για σένα κλαίω,
σε ξεπέρασα σου λέω. (x2)


Σπάνια!!!

Δέσποινα Βανδή - Tο νησί

Βράδυ, αγάπη και φιλιά,
καλντερίμια κι αγκαλιά,
tο νησί έχει μεθύσει,
κι ο έρωτας χορό έχει στήσει.

Και στην άκρη της γιορτής,
λυπημένος θεατής,
να κοιτώ και να υποφέρω,
που να βρίσκεσαι δεν ξέρω.

Το κύμα στο λιμάνι σκάει,
και το νησί δεν με χωράει,
Μακρυά σου αυτό το καλοκαίρι,
χαμένο μοιάζει από χέρι.

Ψάχνω ένα πλοίο να την κάνω,
κοντά σου να 'ρθω κι όταν φτάνω,
μ' όλη μου την φωνή που θα 'χω,
να πω για σένα πως υπάρχω.

Ήλιος, θάλασσα και φως,
κέφια έχει ο Θεός,
Μα εγώ έχω χειμώνα,
κι η ψυχή μου μαύρο χρώμα.

Τέτοια νύχτα μαγική,
στήνει ο κόσμος μια γιορτή,
Μα εγώ δε συμμετέχω,
τι δεν θα 'δινα να σ' έχω.


Το κύμα στο λιμάνι σκάει,
και το νησί δεν με χωράει,
Μακρυά σου αυτό το καλοκαίρι,
χαμένο μοιάζει από χέρι.

Ψάχνω ένα πλοίο να την κάνω,
κοντά σου να 'ρθω κι όταν φτάνω,
μ' όλη μου την φωνή που θα 'χω,
να πω για σένα πως υπάρχω.



Το κύμα στο λιμάνι σκάει,
και το νησί δεν με χωράει,
Μακρυά σου αυτό το καλοκαίρι,
χαμένο μοιάζει από χέρι.


Ψάχνω ένα πλοίο να την κάνω,
κοντά σου να 'ρθω κι όταν φτάνω,
μ' όλη μου την φωνή που θα 'χω,
να πω για σένα πως υπάρχω.